Irene

Nadat ik mijn doctoraat in bioanorganische chemie had behaald, ben ik bij Unilever Research & Development gaan werken als hoofd van de afdeling Optical Spectroscopy. Het leuke aan beginnen op Analyse was dat het me een goed overzicht gaf van alle projecten binnen de onderneming. Je voert analyses uit voor voedingsmiddelen, wasmiddelen en voor de fabrieken. Naarmate mijn team groeide, van drie tot tien mensen, pasten we meer verschillende technieken toe. Het nadeel voor mij was dat de functie heel lokaal gericht was, terwijl ik meer in de breedte van de onderneming wilde zien. Na een gesprek met mijn manager kreeg ik de kans de overstap de maken naar wasmiddelenonderzoek, als projectleider.

Het boeiende aan deze onderzoeksafdeling was dat ik de totale ontwikkeling van een product kon volgen, van het oorspronkelijke idee tot het eindproduct in de winkelschappen. In Zuid-Afrika bezochten we de fabriek waar het product dat we hadden ontworpen zou worden geproduceerd en spraken we met de mensen daar. Zij vonden het enorm spannend om samen te werken met de onderzoekers die al vanaf het allereerste begin bij het proces waren betrokken.

Na een paar jaar bij wasmiddelen stapte ik over naar New Futures. Deze afdeling hield zich bezig met compleet nieuwe manieren van wassen. Deze waren ongekend voor die tijd. De eerste studie waar het team zich onder mijn leiding aan zette, was het wassen met vloeibare kooldioxide in plaats van met water. Vervolgens, omdat we zagen dat meer en meer kledingstukken werden voorzien van een identificatiechip of elektronische barcode, dachten we na over wat de implicaties voor thuis wassen zouden zijn als elk kledingstuk een dergelijke chip zou hebben. Je moet echt buiten de gebaande paden denken en in de toekomst proberen te kijken. We konden onze ideeën visualiseren en vormgeven in de Laundry Room van het project Living Tomorrow, het Huis van de Toekomst in Amsterdam, dat we samen met Bosch Siemens en Logica-CMG hebben opgezet. Het is enorm boeiend om samen te werken met andere bedrijven. Ze hebben een compleet andere manier van werken, dus je leert ontzettend veel. Ik vond het samenwerken zelfs zo leuk dat ik de taak van projectcoördinator voor Jet-Net op me heb genomen. Jet-Net is een Nederlandse samenwerking tussen bedrijven en middelbare scholen die leerlingen stimuleert om voor een opleiding in de richting technologie en wetenschap te kiezen. Ik ben het gezicht van Unilever voor andere bedrijven.

Toen wasmiddelenonderzoek uit Vlaardingen wegging, kreeg ik de kans mijn loopbaan voort te zetten binnen Foods Research & Development. Het was heel stimulerend om te ontdekken dat de expertise die ik had opgebouwd in wasmiddelen ook kon worden toegepast op voedingsmiddelen. Dat soort onderzoek gaat vaak over emulsies en raakvlakken. Of het daarbij om wassen of om eten gaat, maakt vanuit een wetenschappelijk perspectief niet echt uit.